insani yanıt1

İnsani bir çözüm yok



Nükleer patlamanın telafisi yok

Dünyanın herhangi bir yerine gerçekleştirilecek nükleer bir saldırı, sağlık altyapısına büyük zarar verecek ve böylece etkili bir insani müdahaleyi imkansız hale getirecektir.
Nükleer bombaların kullanılması, savaştan sonra telafiyi sağlamak için gerekli olan toplumsal alt yapıyı yok eder. İletişim ve taşıma sistemleri, itfaiye ekipmanları ve hastaneler enkaza döner. Yaralılara ya da hastalananlara yardım etmeye çalışanlar yüksek oranda radyasyona maruz kalır ve kendi hayatlarını riske atmış olurlar. Dünyanın hiçbir yerinde böyle bir patlamanın ardından sunulabilecek uygun bir çözüm yoktur, bu da bize nükleer silahların tamamen ortadan kaldırılmasının ne kadar önemli olduğunu bir kez daha göstermektedir.

Kızıl Haç ve BM kuruluşları

Uluslar arası Kızıl Haç Komitesi, kurucusu Henry Dunant’ın insani yaklaşımına uygun olarak, ilk kez 1945 yılında, Hiroşima ve Nagazaki’ye atom bombası atılmasından birkaç hafta sonra nükleer silahların yasaklanması çağrısı yaptı. O günden beri defalarca, nükleer silahların hastaneler, savaş kamplarındaki hapishaneler ve siviller arasında hiçbir ayrım yapmadığı ve kaçınılmaz sonuçlarının yok edici olduğu uyarısında bulundu. Komite 2010’da, nükleer silahların yasaklanmasını öncelikli konu olarak benimsedi.
Soğuk Savaş’ın en yüksek düzeyinde olduğu 1984’de, Dünya Sağlık Örgütü, nükleer savaşın küresel sağlık etkileri konusunda bir çalışma yayınladı. 1987’de güncellenen bu rapor, nükleer bir patlama sonucunda insan ve hayvanlar arasında ölüm oranının çok yüksek olacağı ve hayatta kalanların fiziksel ve psikolojik olarak korkunç durumda olacağı sonucuna vardı. Nükleer silahsızlanma birçok BM kuruluşunun (mülteciler, insan hakları, gelişme, gıda güvenliği ve çevre) çalışmalarıyla doğrudan bağlantılıdır.

“Nükleer silahlar, insan sağlığına ve refahına yönelik en büyük tehdidi oluşturmaktadırlar. Dünyanın hiçbir yerinde, tek bir bir megatonluk bombanın kullanılması sonucunda ortaya çıkacak büyük patlama, sıcaklık ve radyasyondan dolayı ciddi şekilde yaralanacak insanları uygun şekilde tedavi edebilecek bir sağlık hizmeti yoktur. Böyle bir patlamanın ardından kalan sağlık hizmetleri felaketin etkisini azaltamaz. Hemen oluşacak yıkıma ek olarak çevre üzerinde oluşacak uzun dönemli etkiler de düşünülmelidir. Kıtlık ve hastalıklar yayılacak ve toplumsal ve ekonomik sistemler tamamen zarar görecektir. Dolayısıyla nükleer patlamanın sağlık açısından sonuçlarını ortadan kaldırmanın tek yolu böyle bir patlamanın gerçekleşmesini önlemektir.” – Dünya Sağlık Örgütü (WHO)

♦